روياهاي زيبايمان را در كودكي هاي زيباترمان جا گذاشتيم

و آمديم به بزرگسالي هاي خشن...

و تو خوب مي داني كه بدي هاي من از روز نخست بدي نبود !

من پريزاده اي بودم در تند باد سرد و غمگين  زندگي

من يگانه اي بودم بي بديل- زيبا تا بينهايت -

من خداگونه اي بودم در تبعيد

و تو داستان فريب و شيطان و هوس و زياده خواهي را بهتر از من مي داني ...

و تو خوب مي داني كه اگر بدي كردم در حق خودم بود و نه ديگري !

و آيين مظلوم نمايي را شما از پدرانتان به ارث برده ايد

آنگاه كه خنجر به گلوگاه كبوتران مي نهادند ...

كه در پس اين همه هياهو - اينك -

در اين گوشه ي تاريك

به انتظار وعده اي نشسته ام ...

كُلِّ شي ءِ هالک الاّ وَجههُ